TSK · مزامير 146:5

و یعقوب‌ تنها ماند و مردی‌ با وی‌ تا طلوع‌ فجر كشتی‌ می‌گرفت‌.

و گفت‌: «من‌ هستم‌ خدای‌ پدرت‌، خدای‌ ابراهیم‌، و خدای‌ اسحاق‌، و خدای‌ یعقوب‌.»آنگاه‌ موسی‌ روی‌ خود را پوشانید، زیرا ترسید كه‌ به‌ خدا بنگرد.

ایشان خم شده، افتاده‌اند و امّا ما برخاسته، ایستاده‌ایم.

و الآن ای خداوند برای چه منتظر باشم؟ امید من بر تو می‌باشد.

بیایید کارهای خداوند را نظاره کنید، که چه خرابیها در جهان پیدا نمود.

زیرا ای خداوند یهوه، تو امید من هستی و از طفولیّتم اعتماد من بوده‌ای.

ای یهوه صبایوت، خوشابحال کسی که بر تو توکّل دارد.

هر كه‌ در كلام‌ تعقّل‌ كند سعادتمندی‌ خواهد یافت‌، و هر كه‌ به‌ خداوند توكّل‌ نماید خوشابحال‌ او.

که بوساطت او شما بر آن خدایی که او را از مردگان برخیزانید و او را جلال داد، ایمان آورده‌اید، تا ایمان و امید شما بر خدا باشد.