TSK · Jana 17:5

Pan mię miał przy początku drogi swej, przed sprawami swemi, przed wszystkiemi czasy.

Na początku było Słowo, a ono Słowo było u Boga, a Bogiem było ono Słowo.

A nikt nie wstąpił do nieba, tylko ten, który zstąpił z nieba, Syn człowieczy, który jest w niebie.

Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

Ojcze! któreś mi dał, chcę, abym gdziem ja jest, i oni byli ze mną, aby oglądali chwałę moję, którąś mi dał; albowiemeś mię umiłował przed założeniem świata.

Który jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodny wszystkich rzeczy stworzonych.

I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.

(Bo żywot objawiony jest i widzieliśmy, i świadczymy i zwiastujemy wam on żywot wieczny, który był u Ojca, i objawiony nam jest.)

I śpiewali nową pieśń, mówiąc: Godzieneś jest wziąć księgi i otworzyć pieczęci ich, żeś był zabity i odkupiłeś nas Bogu przez krew swoję ze wszelkiego pokolenia i języka, i ludu, i narodu: