TSK · Przypowieści Salomonowych 12:13

Tedy odpowiedział Dawid Rechabowi i Baanie, bratu jego, synom Remmona Berotczyka, i rzekł do nich: Jako żyw Pan, który wybawił duszę moję od wszelkiego ucisku:

Nieostoją się szaleni przed oczyma twemi: ty masz w nienawiści wszystkich, którzy broją nieprawości.

Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.

Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;

Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.

Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.

Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.

I rozkazał król, aby przywiedziono onych mężów, którzy byli oskarżyli Danijela, i wrzucono ich do dołu lwiego, onych samych, i synów ich, i żony ich; a pierwej niż dopadli do dna onego dołu, pochwyciły ich lwy, i wszystkie kości ich pokruszyły.

Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej? czyli utrapienie? czyli ucisk? czyli prześladowanie? czyli głód? czyli nagość? czyli niebezpieczeństwo? czyli miecz?