TSK · Przypowieści Salomonowych 13:22

I utwierdzę przymierze moje między mną, i między tobą, i między nasieniem twojem po tobie, w narodziech ich umową wieczną; żebym ci był Bogiem i nasieniu twemu po tobie.

Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.

Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną. Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.

I oglądał synów synów twoich, i pokój nad Izraelem.

Bo człowiekowi, który mu się podoba, daje mądrość, umiejętność, i wesele; ale grzesznikowi daje frasunek, aby zbierał i zgromadzał, coby zostawił temu, który się podoba Bogu. I toć jest marność, a utrapienie ducha.