TSK · Yeşaya 26:16

Ammonlular Yahuda, Benyamin ve Efrayim oymaklarıyla savaşmak için Şeria Irmağının ötesine geçtiler. İsrail büyük sıkıntı içindeydi.

Hanna, "Ah, öyle değil efendim!" diye yanıtladı, "Ben yüreği acılarla dolu bir kadınım. Ne şarap içtim, ne de başka bir içki. Sadece yüreğimi RABbe döküyordum.

Ne var ki, Manaşşe sıkıntısında Tanrısı RABbe yakardı ve atalarının Tanrısı önünde son derece alçakgönüllü davrandı.

Anımsayınca içim içimi yiyor,Nasıl toplulukla birlikte yürür,Tanrının evine kadar alaya öncülük ederdim,Sevinç ve şükran sesleri arasında,Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.

Yüksek sesle Tanrıya yakarıyorum,Haykırıyorum beni duysun diye.

Tanrı onları öldürdükçe Ona yönelmeye,İstekle Onu yeniden aramaya başlıyorlardı.

Önüne döküyorum yakınmalarımı,Önünde anlatıyorum sıkıntılarımı.

Onlar ağaca, 'Babamsın',Taşa, 'Bizi sen doğurdun' derler.Çünkü bana yüzlerini değil,Sırtlarını çevirdiler.Ama felakete uğrayınca,'Kalk da bizi kurtar' diye yakarırlar.

O zaman beni çağıracak, gelip bana yakaracaksınız. Ben de sizi işiteceğim.

Sonra gidip yerime döneceğim,Onlar suçlarını kabul edinceye,Yüzümü arayıncaya dek orada kalacağım.Sıkıntıya düşünce gayretle beni arayacaklar."

Ben sevdiklerimi azarlayıp terbiye ederim. Onun için gayrete gel, tövbe et.