TSK · Eyüp 14:10

Senin önünde garibiz, yabancıyız atalarımız gibi. Yeryüzündeki günlerimiz bir gölge gibidir, kalıcı değildir.

Ey Tanrı, yaşamımın bir soluk olduğunu anımsa,Gözüm bir daha mutluluk yüzü görmeyecek.

Niçin isyanımı bağışlamaz,Suçumu affetmezsin?Çünkü yakında toprağa gireceğim,Beni çok arayacaksın, ama ben artık olmayacağım."

Ama kötülerin gözlerinin feri sönecek,Kaçacak yer bulamayacaklar,Tek umutları son soluklarını vermek olacak."

Ölüler diyarını evim diye gözlüyorsam,Yatağımı karanlığa seriyorsam,

Sonsuza dek yok olacak, kendi pisliği gibi;Onu görmüş olanlar, 'Nerede o?' diyecekler.

İkisi de aynı yere gidiyor; topraktan gelmiş, toprağa dönüyor.

İsa, yüksek sesle bir kez daha bağırdı ve ruhunu teslim etti.

Kadın o anda Petrusun ayakları dibine yıkılıp can verdi. İçeri giren gençler onu ölmüş buldular, onu da dışarı taşıyarak kocasının yanına gömdüler.