TSK · Jakóba 1:19

A gdy oślica zobaczyła Anioła PANA, padła pod Balaamem. Wtedy Balaam bardzo się rozgniewał i bił oślicę kijem.

Rozszedł się więc cały lud, aby jeść i pić, aby rozsyłać porcje i radować się bardzo, gdyż zrozumiał słowa, które mu ogłoszono.

Stali na swoim miejscu i czytali księgę Prawa PANA, swego Boga, przez ćwierć dnia, a przez drugą ćwierć dnia wyznawali grzechy i oddawali pokłon PANU, swemu Bogu.

Czekałem, lecz nie mówili, ale stanęli i już nic nie powiedzieli.

Wielomówność nie bywa bez grzechu, a kto powściąga swoje wargi, jest roztropny.

Człowiek porywczy popełnia głupstwa, a podstępny jest znienawidzony.

Język mądrych zdobi wiedzę, ale usta głupich tryskają głupotą.

Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.

Kto ma wiedzę, powściąga swoje słowa, człowiek roztropny jest zacnego ducha.

Śmierć i życie są w mocy języka, a kto go miłuje, spożyje jego owoc.

Człowiek wielkiego gniewu poniesie karę, a jeśli go uwolnisz, znowu będziesz musiał to zrobić.

Człowiek, który nie panuje nad swoim duchem, jest jak miasto zburzone i bez muru.

Lepsze jest dokończenie sprawy niż jej początek. Lepszy jest człowiek cierpliwego ducha niż człowiek wyniosłego ducha.

I zaraz zeszło się tak wielu ludzi, że nie mogli się zmieścić nawet przed drzwiami. I głosił im słowo Boże.

I zbliżali się do niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby go słuchać.

Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.

A kiedy wychodzili z synagogi żydowskiej, poganie prosili ich, aby również w następny szabat głosili im te same słowa.

Ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają.

Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce.

Lecz teraz i wy odrzućcie to wszystko: gniew, zapalczywość, złośliwość, bluźnierstwo i nieprzyzwoite słowa z waszych ust.

Dlatego też nieustannie dziękujemy Bogu, że gdy przyjęliście słowo Boże, które słyszeliście od nas, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale – jak jest naprawdę – jako słowo Boże, które też w was, którzy wierzycie, skutecznie działa.

Niech niewielu z was zostaje nauczycielami, moi bracia, gdyż wiecie, że czeka nas surowszy sąd.