و ایشان بندگان و قوم تو میباشند كه ایشان را به قوّت عظیم خود و به دست قوی خویش فدیه دادهای.
TSK
TSK · هوشَع 7:13
Treasury of Scripture Knowledge references in OPT.
كه به خدا گفتند: از ما دور شو و قادر مطلق برای ما چه تواند كرد؟
فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
خداوند میگوید كه وای بر پسرانفتنهانگیز كه مشورت میكنند لیكن نه از من، و عهد میبندند لیكن نه از روح من، تا گناه را بر گناه مزید نمایند.
وای بر آنانی كه به جهت اعانت به مصر فرود آیند و بر اسبان تكیه نمایند و بر ارابهها، زانرو كه كثیرند و بر سواران زانرو كه بسیار قوّیاند، توكّل كنند؛ امّا بسوی قدّوس اسرائیل نظر نكنند و خداوند را طلب ننمایند.
و الا´ن خداوند كه آفریننده تو ای یعقوب، و صانع تو ای اسرائیل است چنین میگوید: «مترس زیرا كه من تو را فدیه دادم و تو را به اسمت خواندم پس تو از آن من هستی.
زیرا گفته است: ایشان قوم من و پسرانی كه خیانت نخواهند كرد میباشند؛ پس نجاتدهنده ایشان شده است.
ن مردان یهودا و ساكنان اورشلیم را خطاب كرده، بگو كه خداوند چنین میگوید: اینك من به ضدّ شما بلایی مهیا میسازم و قصدی به خلاف شما مینمایم. پس شما هر كدام از راه زشت خود بازگشت نمایید و راهها و اعمال خود را اصلاح كنید.
بلكه به هر چیزی كه از دهان ما صادر شود البته عمل خواهیم نمود و برای ملكه آسمان بخور سوزانیده، هدیه ریختنی به جهت او خواهیم ریخت چنانكه خود ما و پدران ما و پادشاهان و سروران ما در شهرهای یهودا و كوچههای اورشلیم میكردیم. زیرا كه در آن زمان از نان سیر شده، سعادتمند میبودیم و بلا را نمیدیدیم.
و خداوند یهوه میگوید: «وای بر تو! وای بر تو! زیرا بعد از تمامی شرارت خود،
«امّا شما میگویید كه طریق خداوند موزون نیست. پس حال ای خاندان اسرائیل بشنوید: آیا طریق من غیر موزون است و آیا طریق شما غیر موزون نیست؟
به خداوند خیانت ورزیدهاند زیرا فرزندان اجنبی تولید نمودهاند. الا´ن هلالها ایشان را با ملكهای ایشان خواهد بلعید.
پادشاه را به شرارت خویش و سروران را به دروغهای خود شادمان میسازند.
خدای من ایشان را ترك خواهد نمود، چونكه او رانشنیدند؛ پس در میان امّتها آواره خواهند شد.
افرایم مرا به دروغها و خاندان اسرائیل به مكرها احاطه كردهاند و یهودا هنوز با خدا و با قدّوس امین ناپایدار است.
پس آن مردمان سخت ترسان شدند و او را گفتند: «چه كردهای؟» زیرا كه ایشان میدانستند كه از حضور خداوند فرار كرده است چونكه ایشان را اطلاّع داده بود.
خداوند میگوید: به ضدّ من سخنان سخت گفتهاید و میگویید به ضدّ تو چه گفتهایم؟
ای اورشلیم، اورشلیم، قاتل انبیا و سنگسار کننده مرسلان خود! چند مرتبه خواستم فرزندان تو را جمع کنم، مثل مرغی که جوجههای خود را زیر بال خود جمع میکند و نخواستید!
اگر گوییم که گناه نکردهایم، او را دروغگو میشماریم و کلام او در ما نیست.