و به عرق پیشانیات نان خواهی خورد تا حینی كه به خاك راجع گردی، كه از آن گرفته شدی زیرا كه تو خاك هستی و به خاك خواهی برگشت. »
TSK
TSK · مزامير 146:4
Treasury of Scripture Knowledge references in OPT.
امّا مرد میمیرد و فاسد میشود؛ و آدمی چون جان را سپارد كجا است؟
« روح من تلف شده، و روزهایم تمامگردیده، و قبر برای من حاضر است.
كه مادامی كه جانم در من باقی است و نفخه خدا در بینی من میباشد،
انسان را به غباربرمیگردانی، و میگویی ای بنیآدم رجوع نمایید.
هم محبت و هم نفرت و حسد ایشان، حال نابود شده است و دیگر تا به ابد برای ایشان از هر آنچه زیر آفتاب كرده میشود، نصیبی نخواهد بود.
شما از انسانی كه نفس او در بینیاش میباشد، دست بركشید زیرا كه او به چه چیز محسوب میشود؟
بلكه خویشتن را به ضدّ خداوند آسمانها بلند ساختی و ظروف خانه او را به حضور تو آوردند و تو و اُمرایت و زوجهها و مُتعههایت از آنها شراب نوشیدید و خدایان نقره و طلا و برنج و آهن و چوب و سنگ را كه نمیبینند و نمیشنوند و (هیچ) نمیدانند تسبیح خواندی، اما آن خدایی را كه روانت در دست او و تمامی راههایت از او میباشد، تمجید ننمودی.