TSK · Przypowieści Salomonowych 23:7

Wtedy Absalom powiedział: Jeśli nie, proszę, niech pójdzie z nami mój brat Amnon. Król zapytał go: Po cóż miałby iść z tobą?

Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze.

Palące wargi i złe serce są jak gliniana skorupa pokryta żużlem srebrnym.

A niektórzy z uczonych w Piśmie pomyśleli sobie: On bluźni.

Kiedy to mówił, pewien faryzeusz poprosił go, aby zjadł u niego obiad. Wszedł więc i usiadł za stołem.