TSK · غَلاطیان 2:17

حاشا! بلکه خدا راستگو باشد و هر انسان دروغگو، چنانکه مکتوب است، تا اینکه در سخنان خود مُصَدَّق شوی و در داوری خود غالب آیی.

پس چه گوییم؟ آیا در گناه بمانیم تا فیضافزون گردد؟

پس مقصود چیست؟ اینکه اسرائیل آنچه را که می‌طلبد نیافته است، لکن برگزیدگان یافتند و باقی‌ماندگان سخت‌دل گردیدند؛

امّا اگر خدمت موت که در حرف بود و بر سنگها تراشیده شده با جلال می‌بود، به‌حدّی که بنی‌اسرائیل نمی‌توانستند صورت موسی را نظاره کنند به‌سبب جلال چهره او که فانی بود،

ما که طبعاً یهود هستیم و نه گناهکاران از امّت‌ها،

لکن وی چون تا به ابد باقی است، کهانت بی‌زوال دارد.

و می‌دانید که او ظاهر شد تا گناهان را بردارد و در وی هیچ گناه نیست.