و در آن روز، خشم من بر ایشان مشتعل شده، ایشان را ترك خواهم نمود، و روی خود را از ایشان پنهان كرده، تلف خواهند شد، و بدیها و تنگیهای بسیار به ایشان خواهد رسید، به حدی كه در آن روز خواهند گفت: آیا این بدیها به ما نرسید از این جهت كه خدای ما در میان ما نیست؟
TSK
TSK · اِرميا 23:33
Treasury of Scripture Knowledge references in OPT.
و خداوند گفت: «یهودا را نیز از نظر خود دور خواهم كرد چنانكه اسرائیل را دور كردم و این شهرِ اورشلیم را كه برگزیدم و خانهای را كه گفتم اسم من در آنجا خواهد بود، ترك خواهم نمود.»
چون خدا این را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
در سالی كه آحاز پادشاه مُرد این وحی نازل شد:
و شما را از حضور خود خواهم راند به نوعی كه جمیع برادران شمایعنی تمام ذریت افرایم را راندم.
اینك ایشان به من میگویند: «كلام خداوند كجاست؟ الا´ن واقع بشود.»
لهذا اینك من شما را بالكّل فراموش خواهم كرد و شما را با آن شهری كه به شما و به پدران داده بودم از حضور خود دور خواهم انداخت.
و اگر فرزندان را بپرورانند ایشان را بیاولاد خواهم ساخت به حدّی كه انسانی نخواهد ماند. وای بر ایشان حینی كه من نیز از ایشان دور شوم.
وحی كه حَبَقُّوق نبّی آن را دید.