TSK · مزامير 142:7

ای خداوند در غضب خود برخیز، به‌سبب قهر دشمنانم بلند شو و برای من بیدار شو! ای که داوری را امر فرموده‌ای!

تا همهٔٔ تسبیحات تو را بیان کنم در دروازه‌های دختر صهیون. در نجات تو شادی خواهم نمود.

مرا از دهان شیر خلاصی ده، ای که از میان شاخهای گاو وحشی مرا اجابت کرده‌ای.

جان من در خداوند فخر خواهد کرد. مسکینان شنیده، شادی خواهند نمود.

از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بیقوّت گشته‌ام.

ای جان من به آرامی خود برگرد، زیرا خداوند به تو احسان نموده است.

ترسندگان تو چون مرا بینند شادمان گردند زیرا به کلام تو امیدوار هستم.

ای خداوند مرا از دشمنانم برهان زیرا که نزد تو پناه برده‌ام.

که مظلومان را دادرسی می‌کند؛ و گرسنگان را نان می‌بخشد. خداوند اسیران را آزاد می‌سازد.

که خدا دردهای موت را گسسته، او را برخیزانید زیرا محال بود که موت او را در بند نگاه دارد،