TSK · Ijobowa 20:2

Gdyby się odważono powiedzieć do ciebie słowo, czy byś się zniecierpliwił? Jednak powstrzymać słowa – któż potrafi?

Słyszałem hańbiącą mnie naganę i odpowiedział mi niezrozumiały dla mnie duch.

Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni.

Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.

A kiedy pomyślałem: Nie wspomnę o Nim, ani w Jego Imieniu nie będę więcej mówił wtedy to było w moim sercu jak płonący, tłumiony w moich członkach ogień; usiłowałem go powstrzymać, ale nie mogłem.

Bo im świadczę, że mają zazdrość o Boga, ale nie w celu rozpoznania.