TSK · Ijobowa 6:11

Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.