TSK · Jana 11:35

Czy nie płakałem nad udręczonym przez los; czy moja dusza nie bolała nad ubogim?

Strumieniami wód zaszły moje oczy, bo nie przestrzegają Twojej nauki.

Żal Mu ich było w każdej niedoli, więc dopomagał im anioł Jego Osoby; wyzwalał ich w miłości oraz Swojej litości; tak ich nosił i dźwigał po wszystkie dni starożytności.

A jeśli nie zechcecie tego słuchać, wtedy, z powodu waszej nieugiętej pychy, musi płakać w ukryciu moja dusza; płacząc, ronić łzy i rozpływać się moje oko, gdyż zostanie pojmaną trzoda WIEKUISTEGO.

A ja nad tym płaczę; we łzach rozpływa się moje oko. Bo dalekim ode mnie wydaje się pocieszyciel, który by pokrzepił moją duszę. Me dzieci osowiały, ponieważ wróg wziął górę.

A gdy się zbliżył, ujrzał miasto oraz zapłakał nad nim, mówiąc:

Choć zdarza mi się wielki smutek i nieustanny ból w moim sercu.

Bo nie mamy arcykapłana, który nie jest w stanie współczuć w naszych słabościach, ale przez podobieństwo doświadczonego we wszystkich sprawach, oprócz grzechu.