TSK · Przypowieści Salomonowych 1:10

Zatem teraz pójdziemy, zabijemy go, wrzucimy go w jakiś dół i powiemy: Pożarł go dziki zwierz; zobaczymy też, co się wydarzy z jego snów.

z bóstw ludów, które są dookoła was; z bliższych ci, albo oddalonych od ciebie, od krańca ziemi, do krańca ziemi

¶ Szczęśliwy mąż, który nie szedł za radą niegodziwych, na drodze grzeszników nie postał, a w kole szyderców nie zasiadł.

Tak go uwiodła usilną swoją namową, zniewoliła go gładkością swoich ust.

Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.

Gdyż ich serce rozmyśla o grabieży, a ich usta rozprawiają o krzywdzie.

Bo tacy nie służą naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi, ale swojemu brzuchowi; także zwodzą serca niewinnych pośród pięknej mowy i sławy.