TSK · Psalmów 30:7

Tak, WIEKUISTY, Ty sam jesteś Bogiem, a powiedziałeś to dobre o Swoim słudze.

Tak, spodziewałem się szczęścia, a oto nadeszła niedola; oczekiwałem światła, a oto przyszła ciemność.

Czemu, BOŻE, stoisz z daleka i ukrywasz się w czasach niedoli?

Moje ręce wprawia do boju, tak, że me ramiona naciągają spiżowy łuk.

Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO, a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie.

W Twym Imieniu zawsze się weselą oraz chlubią się Twoją sprawiedliwością.

Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

Na szczęście, oto zamieniła się moja gorycz, gdyż z otchłani zbutwienia miłościwie wydarłeś moją duszę; bowiem rzuciłeś za Siebie wszystkie moje winy.