TSK · Psalmów 64:7

Nagromadzę na nich nieszczęścia, przeciw nim użyję Moje strzały.

Jednak pewien człowiek, przypadkowo, naciągnął łuk oraz trafił króla israelskiego pomiędzy spojenia i pancerz. Wtedy rozkazał swojemu woźnicy: Zawróć i wyprowadź mnie z pola bitwy, gdyż zaniemogłem!

Bo tkwią we mnie groty Wszechmocnego, a mój duch wsysa ich jad, który pali; nacierają na mnie grozy Boże.

WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.

Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.

dlatego ta wina będzie dla was jak szczelina grożąca zapadnięciem; taka, co się rozwiera w wysokim murze, po czym następuje upadek nagle i niespodzianie.

Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.

przyjdzie Pan tego sługi w dniu, którego nie oczekuje, i w godzinie, której nie zna,