TSK · Psalmów 69:3

Ale oczy niegodziwych zanikną, a ich nadzieją jest wyzionięcie ducha.

Gdyż nie w śmierci jest pamięć o Tobie; któż Cię wielbi w Krainie Umarłych?

Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?

Niewinność i prawość mnie ochronią, gdyż w Tobie mam nadzieję.

Wydobył mnie z ogłuszającej otchłani, z grząskiego bagna, i postawił moje nogi na skale oraz upewnił moje kroki.

W głęboką przepaść mnie strąciłeś, w ciemnice i otchłanie.

Moje oczy spragnione są Twej pomocy oraz sprawiedliwego Twego słowa.

Od łez zanikają moje oczy, wrze me serce, na ziemię się wylała moja zgęszczona krew wobec pogromu córki mojego ludu, gdy na ulicach miasta omdlewa i dziecię, i niemowlę.

To on, w dniach jego cielesnej natury, wśród wielkiego wołania i łez, przyniósł prośby oraz błagania przed Tego, co może go zachować od śmierci, i został wysłuchany z powodu pobożności.