TSK · Yeşaya 59:15

Yas süresi geçince, Davut onu sarayına getirtti. Kadın Davut'un karısı oldu ve ona bir oğul doğurdu. Ancak, Davut'un bu yaptığı RAB'bin hoşuna gitmedi.

Ama RAB Davutla yaptığı antlaşmadan ötürü onun soyunu yok etmek istemedi. Çünkü Davuta ve soyuna sönmeyen bir ışık vereceğine söz vermişti.

Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı,Güvenilir insanlar yok oldu.

"Dinle, ey Yakup soyu!İsrail adıyla anılan, Yahuda soyundan gelen,RABbin adıyla ant içen sizler,İsrailin Tanrısına yakarır,Ama bunu doğrulukla, içtenlikle yapmazsınız.

Ben de onlar için yıkımı seçecek,Korktuklarını başlarına getireceğim.Çünkü çağırdığımda yanıt veren olmadı,Konuştuğumda dinlemediler,Gözümde kötü olanı yaptılar,Hoşlanmadığımı seçtiler."

Bunun için onlara de ki, 'Tanrısı RABbin sözünü dinlemeyen, ders almayan ulus işte budur. Bana bağlılıkları yok oldu, bağlılıktan söz etmez oldular.

Davasında insana haksızlık etmeyiRab doğru görmez.

Onların ceza günleri geldi,Hesap günleri çattı.Bunu bilsin İsrail!Suçunuzun çokluğundan,Düşmanlığınızın büyüklüğü yüzünden,Peygamber aptal, ruhsal insan deli sayıldı.

Kötüye bakamayacak kadar saftır gözlerin.Haksızlığı hoş göremezsin.Öyleyse nasıl hoş görürsünBu hain adamları?Doğrular kötülere yem olurkenNeden susuyorsun?

Yahudiler, "Seni cin çarptığını şimdi anlıyoruz" dediler. "İbrahim öldü, peygamberler de öldü. Oysa sen, 'Bir kimse sözüme uyarsa, ölümü asla tatmayacaktır' diyorsun.

Saul ise Rabbin öğrencilerine karşı hâlâ tehdit ve ölüm soluyordu. Başkâhine gitti, Şamdaki havralara verilmek üzere mektuplar yazmasını istedi. Orada İsanın yolunda yürüyen kadın erkek, kimi bulsa tutuklayıp Yeruşalime getirmek niyetindeydi.

Pavlus bu şekilde savunmasını sürdürürken Festus yüksek sesle, "Pavlus, çıldırmışsın sen! Çok okumak seni delirtiyor!" dedi.

Eğer kendimizde değilsek, bu Tanrı içindir. Aklımız başımızdaysa, bu sizin içindir.

Başlangıçtan beri işittiğiniz buyruk şudur: Birbirimizi sevelim.