TSK · Yeremya 1:19

"Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar,Ama yenemediler beni.

Kesime götürülen uysal bir kuzu gibiydim. Bana düzen kurduklarını anlamamıştım. Şöyle diyorlardı: "Ağacı da meyvesini de yok edelim,Bir daha adı anılmasın diyeOnu yaşayanlar diyarından kesip atalım."

Vay başıma!Herkesle çekişip davacı olayım diyeDoğurmuşsun beni, ey annem!Ne ödünç aldım, ne de verdim,Yine de herkes lanet okuyor bana.

Bunun üzerine, "Haydi, Yeremyaya karşı bir düzen kuralım!" dediler, "Çünkü yasayı öğretecek kâhin, öğüt verecek bilge, Tanrı sözünü bildirecek peygamber hiç eksik olmayacak. Gelin, ona sözle saldıralım, söylediklerini de dinlemeyelim."

Birçoğunun, "Her yer dehşet içinde!Suçlayın! Suçlayalım onu!" diye fısıldaştığını duydum.Bütün güvendiğim insanlar düşmemi gözlüyor,"Belki kanar, onu yeneriz,Sonra da öcümüzü alırız" diyorlar.

Yeremya Tanrının halka iletmesini buyurduğu sözleri bitirince, kâhinlerle peygamberler ve halk onu yakalayıp, "Ölmen gerek!" dediler,

"İsrailin Tanrısı, Her Şeye Egemen RAB şöyle diyor: Sen Yeruşalim halkına, Maaseya oğlu Kâhin Sefanyayla bütün öbür kâhinlere kendi adına mektuplar göndererek şöyle yazmıştın:

Firavunun ordusu yüzünden Babil ordusu Yeruşalimden çekilince,

Ama o gün seni kurtaracağım diyor RAB. Korktuğun adamların eline teslim edilmeyeceksin.