TSK · Yeremya 13:17

"Saulu kral yaptığıma pişmanım. Beni izlemekten vazgeçti. Buyruklarımı yerine getirmedi." Samuel öfkelendi ve bütün geceyi RABbe yakarmakla geçirdi.

Kulak ver, ey İsrailin çobanı,Ey Yusufu bir sürü gibi güden,Keruvlar arasında taht kuran,Saç ışığını,

Sonra halkı eski günleri,Musanın dönemini anımsadı."Çobanlarıyla birlikte onları denizden geçiren,Kutsal Ruhunu aralarına yerleştiren,Görkemli gücüyle Musanın sağında yol alan,Sonsuz onur kazanmak için önlerinde suları yaran,Bir at nasıl tökezlemeden kırdan geçerseOnları deniz yatağından öyle geçiren RAB nerede?"Diye sordular.

Negevdeki kentler kapanacak,Onları açan olmayacak.Sürgüne gönderilecek Yahuda,Tamamı sürgüne gönderilecek.

Senin hizmetinde çoban olmaktan kaçınmadım,Felaket gününü de ben istemedim.Dudaklarımdan çıkan her sözü bilirsin, ya RAB.O söz zaten senin ağzındaydı.

"Otlağımın koyunlarını yok edip dağıtan çobanların vay başına!" diyor RAB.

"Ağlıyorum bunlara,Gözlerimden yaşlar boşanıyor;Çünkü beni avutan,Canımı tazeleyen benden uzak.Çocuklarım şaşkına döndü,Çünkü düşmanım üstün çıktı."

Kırılan halkım yüzündenGözlerimden sel gibi yaşlar akıyor.

Bayramlarda Yeruşalim nasıl kurbanlık hayvanlarla doluyorsa, viran olmuş kentler de insan topluluklarıyla öyle dolup taşacak. O zaman benim RAB olduğumu anlayacaklar."

İsa Yeruşalime yaklaşıp kenti görünce ağladı.