TSK · Eyüp 3:5

"Yaklaşıp dağın eteğinde durdunuz. Dağ göklere dek yükselen alevle tutuşmuştu. Kara bulutlar ve koyu bir karanlık vardı.

Zifiri karanlık diyarına,Ölüm gölgesi, kargaşa diyarına,Aydınlığın karanlığı andırdığı yere."

Çünkü zifiri karanlık, sabahıdır onların,Karanlığın dehşetiyle dostturlar.

Kötülük yapanların gizlenebileceğiNe karanlık bir yer vardır, ne de ölüm gölgesi.

Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile,Kötülükten korkmam.Çünkü sen benimlesin.Çomağın, değneğin güven verir bana.

Zincire vurulmuş, acıyla kıvranan tutsaklar,Karanlıkta, zifiri karanlıkta oturmuştu.

Karanlıkta yürüyen halkBüyük bir ışık görecek;Ölümün gölgelediği diyardaYaşayanların üzerine ışık parlayacak.

Bu yüzden yeryüzü yasa gömülecek,Gök kararacak;Çünkü ben söyledim, ben tasarladım.Fikrimi değiştirmeyecek,Verdiğim karardan dönmeyeceğim."

Çünkü o gün yakın.RABbin günü yakın,Bulutların günü,Ulusların yıkım zamanı.

Zifiri karanlık bir gün olacak,Bulutlu, koyu karanlık bir gün. Dağların üzerine çöken karanlık gibiKalabalık ve güçlü bir çekirge ordusu geliyor. Böylesi hiçbir zaman görülmedi,Kuşaklar boyu da görülmeyecek. geçiyor.

Bayramlarınızı yasa,Bütün ezgilerinizi ağıta döndüreceğim.Her bele çul kuşattıracağım,Her başın saçını yoldurtacağım.O günü biricik oğulun ardından tutulan yasa çevirecek,Sonunu acı getireceğim.