TSK · Mezmurlar 6:3

Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım,Siyon Kentinin kapılarındaSağladığın kurtuluşla sevineyim.

Su gibi dökülüyorum,Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.

Tükendim, ezildim alabildiğine,İnliyorum yüreğimin acısından.

Neden üzgünsün, ey gönlüm,Neden içim huzursuz?Tanrı'ya umut bağla,Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

"Rab sonsuza dek mi bizi reddedecek?Lütfunu bir daha göstermeyecek mi?

İnsanın ruhu hastalıkta ona destektir.Ama ezik ruh nasıl dayanabilir?

Onlara, "Ölesiye kederliyim" dedi. "Burada kalın, benimle birlikte uyanık durun."

Şimdi yüreğim sıkılıyor, ne diyeyim? 'Baba, beni bu saatten kurtar' mı diyeyim? Ama ben bu amaç için bu saate geldim.