TSK · Obadiah 1:5

Bu ngeen wittee seen tóokëru reseñ, buleen dellu, di ko wittaat. Ab doxandéem akub jirim akub jëtun ñoom la wittaat may ñeel.

Moo yaw biddiiwu njël, bi noon ràññ, tey nga xàwwikoo asamaan ba fii! Yaw mi daa daan xeet yi, tey ñu gor la, nga goor.

Noonu lay deme ci àddina, ci biir xeet yi, mbete benn-benni doomi oliw gu ñu gësëm, mbaa doomi reseñ yu des ca ndey ja, gannaaw bu ñu wittee ba sottal.

Su leen wittkati reseñ dikkalee, xanaa dinañu ca wacc ay doom? Su leen ay sàcci guddi dikkalee, du la leen doy lañuy sëxëtoo?

Ndeysaan! Dëkk beeka wéet tey! Te ñoñam noon gàññ démb. Ndeysaan! Mu ngi mel nib jëtun tey, te noon ràññ fi biir xeet yi! Moo doon lingeeru diiwaan yi, tey mu sasoo liggéeyu sañul-bañ.

Ana dëkk bu xumb ba dëkke woon kaaraange, te naan cim xelam: «Man rekk a, du keneen»? Nan la doone nii ab gent, bérab bu rab yiy goore, mboolem ku fa jaare, ub gémmiñam, jalu.