TSK · 1. Jana 1:2

¶ Na początku było Słowo, a Słowo było od Boga i Bogiem było Słowo.

Boga nikt nigdy nie widział; to jedyny Syn, który jest na łonie Ojca, Ten wytłumaczył.

Ja Go znam, bo jestem od Niego i On mnie posłał.

Powiedział jej Jezus: Ja jestem powstanie i życie; kto wierzy względem mnie, choćby i umarł ożyje.

Ale i wy świadczycie, bowiem jesteście ze mną od początku.

A takim jest życie wieczne, by poznawali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga oraz tego, którego wysłałeś, Jezusa Chrystusa.

To już trzeci raz Jezus ukazał się swoim uczniom, kiedy podniósł się z martwych.

Tego Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.

A my jesteśmy świadkami tych spraw oraz Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy Mu są posłuszni.

Gdyż z uwagi na bezsilność Prawa, w której było za słabe z powodu cielesnej natury, Bóg posłał swojego Syna w obrazie wewnętrznego ciała grzechu i za grzech i osądził grzech w ciele wewnętrznym,

Zaś kiedy przyszło wypełnienie czasu, Bóg posłał Swojego Syna, który urodził się z niewiasty oraz pojawił wśród Prawa,

A teraz objawionej z powodu przybycia naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, który, zaiste, przez Ewangelię unieważnił śmierć, a obwieścił życie i nieśmiertelność.

Starszych wśród was zachęcam, jako współstarszy, świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik mającej się objawić chwały

Wiecie też, że został on objawiony, aby usunąć nasze grzechy; a grzechu w nim nie ma.

A to jest owo świadectwo, że Bóg dał nam życie wieczne, i to życie jest w Jego Synu.