TSK · Ijobowa 33:21

A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.

Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień.

W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.