پس تمام ایام آدم كه زیست، نهصد و سی سال بود كه مرد.
TSK
TSK · پیدایش 3:19
مراجع Treasury of Scripture Knowledge في OPT.
«من نزد شما غریب و نزیل هستم. قبری از نزد خود بهملكیت من دهید، تا میت خود را از پیش روی خود دفن كنم.»
به یادآور كه مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غبار برمیگردانی؟
و بعد از آنكه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
تمامی بشر با هم هلاك میشوند و انسان به خاك راجع میگردد.
همهٔ متموّلان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد؛ و به حضور وی هر که به خاک فرو میرود رکوع خواهد نمود؛ و کسی جان خود را زنده نخواهد ساخت.
زیرا جبلّت ما را میداند و یاد میدارد که ما خاک هستیم.
هر كه از طریق تعقّل گمراه شود، در جماعت مردگان ساكن خواهد گشت.
و دل خود را بر آن نهادم كه در هر چیزی كه زیر آسمان كرده میشود، با حكمت تفحّص و تجسّس نمایم. این مشقّت سخت است كه خدا به بنیآدم داده است كه به آن زحمت بكشند.
چنانكه از رحم مادرش بیرون آمد، همچنان برهنه به حالتی كه آمد خواهد برگشت و از مشقّت خود چیزی نخواهد یافت كه به دست خود ببرد.
و بسیاری از آنانی كه در خاك زمین خوابیدهاند بیدار خواهند شد، اما اینان به جهت حیات جاودانی و آنان به جهت خجالت و حقارت جاودانی.
زیرا چنانکه به انسان موت آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.
زانرو که ای برادران محنت و مشقّت ما را یاد میدارید زیرا که شبانهروز در کار مشغول شده، به انجیل خدا شما را موعظه میکردیم که مبادا بر کسی از شما بار نهیم.