« بر بیوه زن یا یتیم ظلم مكنید.
TSK
TSK · اِرميا 22:3
مراجع Treasury of Scripture Knowledge في OPT.
در داوری بیانصافی مكن، و فقیر را طرفداری منما و بزرگ را محترم مدار، و دربارۀ همسایۀ خود به انصاف داوری بكن؛
داوران و سروران در جمیع دروازههایی كه یهُوَه، خدایت، به تو میدهد برحسب اسباط خودبرایت تعیین نما، تا قوم را به حكم عدل، داوری نمایند.
اگر كسی یافت شود كه یكی از برادران خود از بنیاسرائیل را دزدیده، بر او ظلم كند یا بفروشد، آن دزد كشته شود، پس بدی را از میان خود دور كردهای.
اگر در میان مردم مرافعهای باشد و به محاكمه آیند و در میان ایشان داوری نمایند، آنگاه عادل را عادل شمارند، و شریر را ملزم سازند.
خدای اسرائیل متكلم شد و صخرۀ اسرائیل مرا گفت: آنكه بر مردمان حكمرانی كند، عادل باشد و با خدا ترسی سلطنت نماید.
بیوهزنان را تهیدست رّدنمودی، و بازوهای یتیمان شكسته گردید.
چون به دروازه شهر بیرون میرفتم و كرسی خود را در چهار سوق حاضر میساختم.
و او قوم تو را به عدالت داوری خواهد نمود و مساکین تو را به انصاف.
بیوه زنان و غریبان را میکشند و یتیمان را به قتل میرسانند
چشمان متكّبر و زبان دروغگو؛ و دستهایی كه خون بیگناه را میریزد؛
هنگامی كه دستهای خود را دراز میكنید، چشمان خود را از شما خواهم پوشانید و چون دعای بسیار میكنید، اجابت نخواهم نمود زیرا كه دستهای شما پر از خون است.
فربه و درخشنده میشوند و در اعمال زشت هم از حدّ تجاوز میكنند. دعوی یعنی دعوی یتیمان را فیصل نمیدهند و با وجود آن كامیاب میشوند و فقیران را دادرسی نمیكنند.
و بر غریبان و یتیمان و بیوهزنان ظلم ننمایید و خون بیگناهان را در این مكان نریزید و خدایان غیر را به جهت ضرر خویش پیروی ننمایید،
ای خاندان داود خداوند چنین میفرماید: بامدادان به انصاف داوری نمایید و مغضوبان را از دست ظالمان برهانید مبادا حدّت خشم من به سبب بدی اعمال شما مثل آتش صادر گردد و مشتعل شده، خاموشكنندهای نباشد.
آنگاه رؤسا و تمامی قوم به كاهنان و انبیا گفتند كه «این مرد مستوجب قتل نیست زیرا به اسم یهوه خدای ما به ما سخن گفته است.»
و بر كسی ظلم نكند و گرو قرضدار را به او ردّ نماید و مال كسی را به غصب نبرد، بلكه نان خود را به گرسنگان بدهد و برهنگان را به جامه بپوشاند،
مصر ویران خواهد شد و اَدُوْم به بیابان بایر مبدّل خواهد گردید، به سبب ظلمی كه بر بنییهودا نمودند و خون بیگناهان را در زمین ایشان ریختند.
رؤسای ایشان برای رشوه داوری مینمایند و كاهنان ایشان برای اجرت تعلیم میدهند و انبیای ایشان برای نقره فال میگیرند و بر خداوند توكّل نموده، میگویند: آیا خداوند در میان ما نیست؟ پس بلا به ما نخواهد رسید.
«یهوه صبایوت امر فرموده، چنین میگوید: براستی داوری نمایید و با یكدیگر احسان و لطف معمول دارید.
پرستش صاف و بیعیب نزد خدا و پدر این است، که یتیمان و بیوهزنان را در مصیبت ایشان تفقّد کنند، خود را از آلایش دنیا نگاه دارند.