TSK · Dzieje Apostolskie 9:3

Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

I stało się, gdym jechał i gdym się przybliżał do Damaszku o południu, że z nagła ogarnęła mię światłość wielka z nieba.

A na ostatek po wszystkich ukazał się i mnie, jako poronionemu płodowi.

A nie potrzebuje to miasto słońca ani księżyca, aby świeciły w niem; albowiem chwała Boża oświeciła je, a świecą jego jest Baranek.