TSK · Przypowieści Salomonowych 15:4

Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedzący dobre i złe; tedy wyżeńmy go, by snać nie ściągnął ręki swej, i nie wziął z drzewa żywota, i nie jadł, i żyłby na wieki.

Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.

Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

Ale wam, którzy się boicie imienia mego, wznijdzie słońce sprawiedliwości, a zdrowie będzie na skrzydłach jego; tedy wychodzić będziecie, i porościecie jako cielęta karmne.

Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom: Temu, co zwycięży, dam jeść z drzewa żywota, które jest w pośrodku raju Bożego.