TSK · Przypowieści Salomonowych 18:7

I stało się, gdy ją ujrzał, rozdarł odzienie swoje, i rzekł: Ach, córko moja, bardzoś mię poniżyła! i tyś jest z tych, którzy mię frasują, gdyżem ślub uczynił Panu, a nie będę mógł odmienić.

Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;

Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.

Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.

W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.

W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

Jeźli ukąsi wąż przed zaklęciem, nic nie pomogą słowa zaklinacza.

Którzy przyszedłszy do przedniejszych kapłanów i do starszych, rzekli: Klątwąśmy się zawiązali, że nic nie ukusimy, ażbyśmy Pawła zabili.