TSK · Yeşaya 5:17

"Yeşurun semirdi ve sahibini tepti;Doyunca yağ bağlayıp ağırlaştı,Kendisini yaratan Tanrıya sırt çevirdi,Kurtarıcısını, Kayayı küçümsedi. verilen bir addır.

Yürekleri yağ bağlamış,Ağızları büyük laflar ediyor.

Şişmanlıktan gözleri dışarı fırlar,İçleri kötülük kazanı gibi kaynar.

Ülkeniz ıssız, kentleriniz ateşe verilmiş.Yabancılar topraklarınızıGözünüzün önünde yiyip bitiriyor!Sanki ülkenin kökünü kazımışlar.

Bir zamanlar çapalanıp ekin ekilen tepeler korkudan kimsenin giremeyeceği dikenliklere dönecek, sığırın gezindiği, davarın çiğnediği yerler olacak."

Aroer kentleri terk edilecek,Hayvan sürüleri orada yatacak,Onları ürküten olmayacak.

Sürüsünü çoban gibi güdecek,Kollarına alacak kuzuları,Bağrında taşıyacak;Usul usul yol gösterecek emziklilere.

Semirip parladılar,Yaptıkları kötülüklerle sınırı aştılar.Kazanabilecekleri halde öksüzün davasına bakmıyor,Yoksulun hakkını savunmuyorlar.

Çünkü rüzgar eken kasırga biçer.Baş vermeyen buğday un vermez.Verse bile yabancılar yutacak onu.

"Ey Yakupoğulları,Elbette hepinizi bir araya getireceğim.İsrailin geride kalanlarını elbette toplayacağım.Ağıldaki davar gibi,Otlaktaki sürü gibi bir araya getireceğim sizleri.Topraklarınız insanlarla dolacak."

Orası sürülerin, her türlü hayvanın yattığı yer olacak.Sütun başlıklarında ishakkuşları, kır baykuşları barınacak.Sesleri pencerelerde yankılanacak,Yıkıntılar dolduracak eşiklerin önünü,Sedir kirişler ortaya çıkacak.