TSK · 3 Mojżeszowa - Kapłańska 23:32

Będzie to dla was szabatem odpoczynku i będziecie trapić wasze dusze ustawą wieczną.

Lecz ja, gdy oni chorowali, wkładałem wór pokutny, umartwiałem postem moją duszę i moja modlitwa wracała do mojej piersi.

Płakałem i umartwiałem postem swą duszę, a stało się to moją hańbą.

Tak bowiem mówi Wysoki i Wyniosły, który zamieszkuje wieczność, którego imię to Święty: Ja, który mieszkam na wysokościach, na miejscu świętym, mieszkam i z tym, który jest skruszony i uniżony w duchu, aby ożywić ducha pokornych i ożywić serce skruszonych.

Czemu pościmy, a tego nie widzisz? Czemu trapimy nasze dusze, a tego nie zauważasz? Oto w dzień waszego postu wykonujecie swoją wolę i żądacie wykonywania wszystkich prac.

Błogosławieni, którzy się smucą, ponieważ oni będą pocieszeni.

Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni.

Starajmy się więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie wpadł w ten sam przykład niewiary.