TSK · Przypowieści Salomonowych 21:1

A ja zatwardzę serce faraona i pomnożę moje znaki i cuda w ziemi Egiptu.

¶ W pierwszym roku Cyrusa, króla Persji – aby wypełniło się słowo PANA z ust Jeremiasza – PAN wzbudził ducha Cyrusa, króla Persji, tak że ogłosił ustnie po całym swoim królestwie, a także na piśmie, co następuje:

Przez siedem dni z radością obchodzili też Święto Przaśników, gdyż PAN napełnił ich radością i zwrócił ku nim serce króla Asyrii, aby wzmocnił ich ręce przy pracy wokół domu Bożego, Boga Izraela.

Proszę, Panie, niech twoje ucho będzie uważne na modlitwę twego sługi i na modlitwę twoich sług, którzy pragną bać się twego imienia. Spraw dziś, proszę, aby poszczęściło się twemu słudze, i okaż mu łaskę na oczach tego człowieka. Byłem bowiem podczaszym króla.

Także list do Asafa, dozorcy lasu królewskiego, aby mi dał drewno na belki do bram pałacu przy domu, na mur miejski i na dom, do którego się wprowadzę. Król więc dał mi listy, gdyż była nade mną łaskawa ręka mego Boga.

Ty rozszczepiłeś źródła i potoki, ty osuszyłeś potężne rzeki.

Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.

Morze to ujrzało i uciekło, Jordan wstecz się odwrócił.

W człowieku są zamysły serca, ale odpowiedź języka jest od PANA.

Od PANA pochodzą drogi człowieka; jakże może człowiek zrozumieć własną drogę?

To ja mówię głębinie: Wysychaj, ja wysuszę twoje potoki;

Wszyscy mieszkańcy ziemi są uważani za nic. Według swojej woli postępuje z wojskiem niebieskim i z mieszkańcami ziemi, a nie ma nikogo, kto by wstrzymał jego rękę lub powiedział mu: Co czynisz?

A trzeci anioł wylał swoją czaszę na rzeki i źródła wód i przemieniły się w krew.