TSK · ايوب 14:2

چونكه‌ ما دیروزی‌ هستیم‌ و هیچ‌ نمی‌دانیم‌، و روزهای‌ ما سایه‌ای‌ بر روی‌ زمین‌ است‌.

و الآن ای خداوند برای چه منتظر باشم؟ امید من بر تو می‌باشد.

بامدادان می‌شکُفَدْ و می‌روید. شامگاهان بریده و پژمرده می‌شود.

عادل مثل درخت خرما خواهد شکفت و مثل سرو آزاد در لبنان نمو خواهد کرد.

روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شده‌ام.

و امّا انسان، ایّام او مثل گیاه است، مثل گل صحرا همچنان می‌شکفد.

اما برای‌ شریر سعادتمندی‌ نخواهد بود و مثل‌ سایه‌، عمر دراز نخواهد كرد چونكه‌ از خدا نمی‌ترسد.

و دولتمند از مسکنت خود، زیرا مثل گُلِ علف در گذر است.

زیرا که، هر بشری مانند گیاه است و تمام جلال او چون گُل گیاه. گیاه پژمرده شد و گُلش ریخت: