TSK · Przypowieści Salomonowych 1:10

Teraz tedy pójdźcie, a zabijmy go, i wrzućmy go w jaką studnią, a rzeczemy: Zły go zwierz pożarł; a tak obaczymy, na co mu wynijdą sny jego.

Nie pozwolisz mu, ani go usłuchasz, ani mu folgować będzie oko twoje, ani się zmiłujesz nad nim, ani go utaisz;

Błogosławiony mąż, który nie chodzi w radzie niepobożnych, a na drodze grzesznych nie stoi, i na stolicy naśniewców nie siedzi;

I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.

Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.

Albowiem takowi Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi nie służą, ale własnemu brzuchowi swemu, a przez łagodną mowę i pochlebstwo serca prostych zwodzą.