TSK · Przypowieści Salomonowych 16:1

A Pan mu rzekł: Któż uczynił usta człowiekowi? albo kto uczynił niemego, albo głuchego, albo widzącego, albo ślepego, izaż nie Ja Pan?

Idź a mów do sługi mego Dawida: Tak mówi Pan: Izali mi ty zbudujesz dom ku mieszkaniu?

Błogosławiony Pan, Bóg ojców naszych, który to dał w serce królewskie, aby uwielbił dom Pański, który jest w Jeruzalemie;

Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.

Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.

Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.

I dam wam serce nowe, a ducha nowego dam do wnętrzności waszych, i odejmę serce kamienne z ciała waszego, a dam wam serce mięsiste.

A gdy was będą wodzić do bóżnic, i do przełożonych, i do zwierzchności, nie troszczcie się, jako i co byście ku obronie odpowiedzieć, albo co byście mówić mieli.

Ale chwała Bogu, który dał takież staranie o was do serca Tytusowego,

Nie błądźcież, bracia moi mili!