TSK · Przypowieści Salomonowych 31:20

Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;

PAN będzie go strzegł, zachowa przy życiu, będzie mu błogosławił na ziemi i nie wyda go na pastwę jego wrogów.

Ponieważ wołałam, a odmawialiście; wyciągałam rękę, a nikt nie zważał;

Kto ma dobrotliwe oko, będzie błogosławiony, bo dzieli się swym chlebem z ubogim.

Ubogich bowiem zawsze macie u siebie i kiedy zechcecie, możecie im dobrze czynić. Mnie jednak nie zawsze będziecie mieć.

Przeciwnie, sami wiecie, że te ręce służyły zaspokajaniu potrzeb moich i tych, którzy są ze mną.

Wspomagający świętych w potrzebach, okazujący gościnność.

Nie zapominajcie też o dobroczynności i udzieleniu dóbr, takie bowiem ofiary podobają się Bogu.