پس خداوند از آن بدی كه گفته بود كه به قوم خود برساند، رجوع فرمود.
TSK
TSK · خروج 32:12
Treasury of Scripture Knowledge references in OPT.
چون كه خداوند نتوانست این قوم را به زمینی كه برای ایشان قسم خورده بود درآورد، از این سبب ایشان را در صحرا كشت.
مبادا اهل زمینی كه ما را از آن بیرون آوردی، بگویند چونكه خداوند نتوانست ایشان را به زمینی كه به ایشان وعده داده بود درآورد، و چونكه ایشان را دشمن میداشت، از این جهت ایشان را بیرون آورد تا در بیابان هلاك سازد.
میگفتم ایشان را پراكنده كنم و ذكر ایشان را از میان مردم، باطل سازم.
زیرا خداوند ، قوم خود را داوری خواهد نمود و بر بندگان خویش شفقت خواهد كرد. چون میبیند كه قوت ایشان نابود شده، و هیچكس چه غلام و چه آزاد باقی نیست.
و تودۀ بزرگ از سنگها بر او برپا داشتند كه تا به امروز هست. و خداوند از شدت غضب خود برگشت؛ بنابراین اسم آن مكان تا امروز وادی عَخور نامیده شده است.
ای خداوند این را به یادآور که دشمن ملامت میکند و مردم جاهل نام تو را اهانت مینمایند.
ای خدا، ای نجاتدهندهٔٔ ما، به خاطر جلال نام خود ما را یاری فرما و ما را نجات ده و بخاطر نام خود گناهان ما را بیامرز.
رجوع کن ای خداوند ! تا به کی؟ و بر بندگان خود شفقت فرما.
و كسی نیست كه اسم تو را بخواند یا خویشتن را برانگیزاند تا به تو متمسّك شود زیرا كه روی خود را از ما پوشیدهای و ما را به سبب گناهان ما گداختهای.
لیكن محض خاطر اسم خود عمل نمودم تا آن در نظر امّتهایی كه ایشان در میان آنها بودند و در نظر آنها خود را به بیرون آوردن ایشان از زمین مصر، به ایشان شناسانیدم، بیحرمت نشود.
لیكن دست خود را برگردانیده، محض خاطر اسم خود عمل نمودم تا آن به نظر امّتهایی كه ایشان را به حضور آنهابیرون آوردم بیحرمت نشود.
و خداوند از این پشیمان شد و خداوند یهُوَه گفت: «این نیز نخواهد شد.»
زیرا كه یهوه صبایوت چنین میگوید: چنانكه قصد نمودم كه به شما بـدی برسانـم حینـی كه پدران شمـا خشـم مرا به هیجان آوردند و یهوه صبایوت میگوید كه از آن پشیمان نشدم.