TSK · پیدایش 19:28

و زمین بارور را نیز به شورهزار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.

و لوطِ عادل را که از رفتار فاجرانهٔ بی‌دینان رنجیده بود رهانید.

و چاهِ هاویه را گشاد و دودی چون دود تنوری عظیم از چاه بالا آمد و آفتاب و هوا از دود چاه تاریک گشت.

آنگاه پادشاهان دنیا که با او زنا و عیاشی نمودند، چون دودِ سوختنِ او را بینند، گریه و ماتم خواهند کرد،

و بار دیگر گفتند، هَلِّلویاه، و دودش تا ابدالآباد بالا می‌رود!