او حدود اسرائیل را از مدخل حَمات تا دریای عَرَبَه استرداد نمود، موافق كلامی كه یهُوَه، خدای اسرائیل، به واسطۀ بندۀ خود یونسْ بن اَمِتّای نبی كه از جَتّ حافَر بود، گفته بود.
TSK
TSK · اِشعيا 28:1
Treasury of Scripture Knowledge references in OPT.
و در آخر سال سوم در سال ششمِ حِزْقیا، آن را گرفتند، یعنی در سال نهمِ هُوشَع، پادشاه اسرائیل، سامره گرفته شد.
پس شاطران با مكتوبات از جانب پادشاه و سرورانش، برحسب فرمان پادشاه به تمامی اسرائیل و یهودا رفته، گفتند: «ای بنیاسرائیل به سوی یهُوَه، خدای ابراهیم و اسحاق و اسرائیل باز گشت نمایید تا او به بقیۀ شما كه از دست پادشاهان آشور رستهاید، رجوع نماید.
وای بر آنانی كه صبح زود برمیخیزند تا در پی مسكرات بروند، و شب دیر مینشینند تا شرابْ ایشان را گرم نماید
زیرا كه سر اَرام، دمشق و سر دمشق، رصین است و بعد از شصت و پنج سال افرایم شكسته میشود به طوری كه دیگر قومی نخواهد بود.
زیرا قبل از آنكه طفلبتواند ای پدرم و ای مادرم بگوید، اموال دمشق و غنیمت سامره را پیش پادشاه آشور به یغما خواهند برد.»
و تمامی قوم خواهند دانست یعنی افرایم و ساكنان سامره كه از غرور و تكبّر دل خود میگویند:
و تاج تكبّر میگساران افرایم زیر پایها پایمال خواهد شد.
زنا و شراب و شیره دل ایشان را میرباید.
در خاندان اسرائیل عملی هولناك دیدم: افرایم در آنجا مرتكب زنا شده، اسرائیل خویشتن را نجس ساخته است.
و بر رختی كه گرو میگیرند، نزد هر مذبح میخوابند و شراب جریمهشدگان را در خانه خدای خود مینوشند.
ای گاوان باشان كه بر كوههای سامرهمیباشید و بر مسكینان ظلم نموده، فقیران را ستم میكنید و به آقایان ایشان میگویید بیاورید تا بنوشیم، این كلام را بشنوید!
كه بر تختهای عاج میخوابید و بر بسترها دراز میشوید و برهها را از گله و گوسالهها را از میان حظیرهها میخورید.
خداوند یهُوَه به ذات خود قسم خورده و یهُوَه خدای لشكرها فرموده است كه من از حشمت یعقوب نفرت دارم و قصرهایش نزد من مكروه است. پس شهر را با هر چه در آن است تسلیم خواهم نمود.