TSK · مزامير 112:1

در شهر، مبارك‌ و در صحرا، مبارك‌ خواهی‌ بود.

خوشابحال کسی که به مشورت شریران نرود و به راه گناهکاران نایستد، و در مجلس استهزاکنندگان ننشیند؛

در بجا آوردن ارادهٔٔ تو ای خدای من رغبت می‌دارم و شریعت تو در اندرون دل من است.

ترس خداوند ابتدای حکمت است. همهٔ عاملین آنها را خردمندی نیکو است. حمد او پایدار است تا ابدالآباد.

در طریق شهادات تو شادمانم.

مرا در سبیل اوامر خود سالک گردان زیرا که در آن رغبت دارم.

دل ایشان مثل پیه فربه است. و امّا من در شریعت تو تلذّذ می‌یابم.

تنگی و ضیق مرا در گرفته است، امّا اوامر تو تَلَذُّذ من است.

آرزوی ترسندگان خود را بجا می‌آورد و تضّرع ایشان را شنیده، ایشان را نجات می‌دهد.

ای پادشاهان زمین و جمیع امّت‌ها و سروران و همهٔ داوران جهان.

اگر چه‌ گناهكار صد مرتبه‌ شرارت‌ ورزد و عمر دراز كند، معهذا می‌دانم‌ برای‌ آنانی‌ كه‌ از خدا بترسند و به‌ حضور وی‌ خائف‌ باشند، سعادتمندی‌ خواهد بود.

و رحمت او نسلاً بعد نسل است بر آنانی که از اومی‌ترسند.

از آن جهت که تفکّر جسم موت است، لکن تفکّر روح حیات و سلامتی است.