السيرة
قدیس اولیمپاس رسول، که اولمپاس نیز نامیده میشود، یکی از آن هفتاد تنی است که خداوند برگزید و برای اعلام پادشاهی خدا گسیل داشت. او در نخستین نسل کلیسا میزیست و خویشتن را یکسره به خدمت انجیل سپرد و شایسته شمرده شد که در کنار رسولان بزرگ جانفشانی کند.
او با حرمت در کتاب مقدس یاد میشود، زیرا پولس رسول مبارک در میان مؤمنانِ روم او را به نام سلام میگوید و چنین میفرماید: «فیلولوگوس و جولیا و نیریوس و خواهرش و اولمپاس و همهٔ مقدسانی را که با ایشانند سلام رسانید» (رومیان ۱۶:۱۵ (Romans 16:15)). پس او در شمار آن جماعت مقدس بود که تعلیم رسولی را پذیرفتند و کلیسای روم را با ایمان خود آراستند.
او شاگردی وفادار برای رسولان بزرگ بود و رفیق و پیرو قدیس پطرس گردید، در رنجهایش او را همراهی کرد و در سختیهای بشارت با او شریک شد. او همراه با رسولان همراهش با حکمت کارهای بتپرستی را برانداخت، چه امتها را از پرستش بتها دور ساخت و به ایشان آموخت تا خدای حقیقی یگانه و مسیح او را بشناسند.
و چون خشم نیرونِ امپراتور بر شاگردان خداوند در روم برافروخته شد، این رسول قدیس عقب ننشست، بلکه تا به آخر استوار یافت شد. در همان روز و ساعتی که قدیس پطرس مصلوب گردید، اولمپاسِ مبارک بهخاطر نام مسیح سر بریده شد، و چنین تاج بیزوال شهادت را همراه با هیرودیون رسول دریافت کرد.
کلیسای قبطی یادبود رسولی او را در روز ششم از ماه اَبیب در میان خادمانی که در نخستین عصرهای ایمان برای مسیح شهادت دادند، نگاه میدارد. باشد که دعاها و شفاعتهای او با ما باشد. آمین.