TSK · Ijobowa 10:1

A jeśli już tak ze mną postępujesz jeśli znalazłem łaskę w Twoich oczach, raczej mnie zabij, bym nie widział mojego nieszczęścia.

Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

W czasie głodu wybawia cię od śmierci, a na wojnie z mocy oręża.

Bodajby się spełniło me życzenie, a Bóg urzeczywistnił mą nadzieję.

Czy zamierzacie strofować moje słowa i przewiewać mowy zrozpaczonego?

Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

A gdybym czynił zło – biada mi! I choćbym był sprawiedliwy– to jednak nie mógłbym podnieść głowy, będąc przesycony hańbą i świadkiem mojej nędzy.

Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.

Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień.

Na szczęście, oto zamieniła się moja gorycz, gdyż z otchłani zbutwienia miłościwie wydarłeś moją duszę; bowiem rzuciłeś za Siebie wszystkie moje winy.

A kiedy wzeszło słońce, Bóg wzbudził wschodni wiatr, więc słońce biło na głowę Jonasza tak, że omdlewał. Wtedy też życzył sobie śmierci i powiedział: Lepszą jest dla mnie śmierć, niż moje życie.