TSK · Job 10:1

En as U so met my wil handel, slaan my dan maar liewer dood as ek genade in u oë gevind het, en laat ek my ongeluk nie aansien nie.

Waarom gee Hy lig aan die ellendige en lewe aan die wat verbitterd is van siel;

In hongersnood verlos Hy jou van die dood en in die oorlog uit die mag van die swaard.

Ag, mag my bede maar uitkom, en mag God my verwagting maar gee!

Dink julle om woorde te bestraf? Maar die woorde van 'n wanhopige is vir die wind!

Ek verfoei my lewe. Nie vir altyd sal ek lewe nie: laat my met rus, want my dae is nietigheid.

Was ek skuldig--wee my! En was ek regverdig, ek sou my hoof nie kon ophef nie, sat van skande en bewus van my ellende.

As ek sou spreek, my smart word nie versag nie; en as ek ophou--watter verligting bring dit my?

Luister goed na my rede, en laat dit die vertroostinge wees wat julle aanbied.

Toe ek geswyg het, het my gebeente uitgeteer in my gebrul die hele dag;

Kyk, tot heil het die bitter, ja, bitter lyde my geword; maar U, U het my siel liefgehad en getrek uit die kuil van vernietiging. Want U het al my sondes agter u rug gewerp.

En met sonop het God 'n gloeiende oostewind beskik; en toe die son op die hoof van Jona steek, het hy magteloos geword en gewens dat hy mag sterwe, en gesê: Dit is vir my beter om te sterwe as om te lewe.