TSK · Ijobowa 22:11

Pośród jasnego dnia zderzają się z ciemnością i w południe macają jakby w nocy.

W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.

Panie mój, zgnębiona jest we mnie moja dusza, kiedy Ciebie wspominam na ziemi Jardenu i Chermonu oraz na górze Micar.

Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia.

A droga niegodziwych jest jak nocny mrok; nie wiedzą o co się potkną.

On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

Dzień ciemności i mroku, dzień chmur i mgły! Wielki i mocny lud tak jakby świt poranny roztacza się po górach; jemu równego nie było od wieku oraz nie będzie po nim, aż do lat późnych pokoleń.

ale synowie królestwa zostaną wyrzuceni do zewnętrznej ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.