TSK · Treny Jeremijaszowe 5:14

Kiedy z bramy wychodziłem na miasto, a na rynku stawiano moje krzesło.

Tak ma cytra zmieniła się w pieśń żałobną, a mój flet stał się dźwiękiem skargi.

Smuci się moszcz, obumiera winna latorośl, wzdychają wszyscy wesołego serca.

Ponieważ tak mówi WIEKUISTY Zastępów, Bóg Israela: Oto na waszych oczach, za waszych dni usunę z tego miejsca głos wesela i głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienicy.

Drogi do cyjońskiej stolicy sposępniały, gdyż nie ma nikogo, kto by pielgrzymował na święto. Opustoszały wszystkie jej bramy, a jej kapłani wzdychają; dziewice jej są znękane, a jej samej jej samej gorzko.

Zasiedli na ziemi i umilkli starsi córy cyońskiej, posypali prochem swe głowy i przepasali się worem; ku ziemi zwiesiły swoje głowy dziewice Jeruszalaim.

Położę koniec całej jej radości; jej świętom, nowiom, szabatom i wszystkim jej uroczystościom.