TSK · Przypowieści Salomonowych 15:7

Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.

Nie odrzucaj mnie od Twojego oblicza i Twego Ducha Świętego mi nie odbieraj.

W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.

byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.

Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.

Serce mądrego jest po jego prawej stronie, a serce głupiego po jego lewej stronie.

Swobodnie spływającym miodem sączą się twoje usta, narzeczono. Pod twym językiem miód i mleko, a zapach twoich szat jak gdyby wonność Libanu.

Rodzaju żmijowy, jakże możecie mówić dobre rzeczy, będąc złymi? Gdyż usta mówią z obfitości serca.

I im powiedział: Wyruszcie na cały świat i ogłoście Dobrą Nowinę całemu stworzeniu.

A jak wezwą do siebie Tego, co do którego nie uwierzyli? Albo jak uwierzą, o którym nie usłyszeli? A jak usłyszą, bez głosiciela?

Niech nie wychodzi z waszych ust żadne wstrętne słowo; tylko jeśli ktoś ma odpowiednie do budowania sprawy, aby dało przysługę słuchającym.

Zatem język jest ogniem, zaś świat należy do bezprawia. Język jest ustanowiony w naszych członkach jako ten, co plami całe ciało i zapala początek kręgu; a sam jest zapalany od ognia gehenny.